از برف بر باند فرودگاه تا تجارت جهانی :

به بهانه بارش برف و اعتراض مسافران خارجی در فرودگاه امام خمینی
مدتهاست یکی از دغدغه های من حوزه تجارت جهانی و نقش و سهم کشورمان در این بخش است . در مقایسه با کشورهای خاورمیانه و آسیای میانه میزان پتانسیل و فعالیت بسیار ناچیز و غیر موثر است .
هدف بسیار ساده و تعریف شده است ، از آن جهت که یک کشور از عهده انجام کل آن برنخواهد آمد لذا آنرا به اشتراک می گذارند تا با سینرژی فعالیتها به اهداف بزرگ برسند .
تجارت توریسم سالهاست پررونق است و در افت بازارها و تغییر پارادایم های فناوری همچنان زنده است و فعال باقی مانده است . و به گفته بزرگان اقتصاد و تجارت تا 2020 پر رونق ترین تجارت دنیا است . حال وقتی این تجارت را از نگاه جهانی می نگریم و به دنبال نشانه هایی از جهانی شدن آن جستجو کنیم در خواهیم یافت که چقدر غفلت کرده ایم .
چه در آمار پذیرش توریسم ، چه در آمار پذیرایی و خدمت و چه زیرساخت و نیازمندی های توریسم ، هنوز همپای رشد جهانی رشد نکرده ایم .
وقتی به فعالیت و رشد گرجستان و ارمنستان با آن مساحت و منابع می نگریم و یا لجستیک و حمل و نقل و خدمت که ایرلاین های قطر و امارات به دنبال اش هستند دقت می کنیم مفهوم توریسم با نگرش تجارت جهانی را درک می کنیم .
آمار و ارقام نشان می دهد که وضعیت خوبی در این حوزه نداریم (بهترین امار 5.5 میلیون توریسم در برابر بیش از 6 میلیون توریسم گرجستان و 80 میلیون فرانسه )، صد البته نگرش ما و سیاسیون ما نیز این بخش را مهم نمی داند ، چراکه برای خود ما هم وزیر نفت از رئیس سازمان میراث فرهنگی مهمتر است .
اگر در تمام بخش ها متوسط و ضعیف هستیم باز هم مشکلی نیست ، حداقل یک بخش را از این زنجیره قوی کنیم ، حتما در این بخش ها سرمایه گذاران هوشمندی پیدا می شوند که برای بدست آوردن و بهره برداری از این بخش قوی در بخش های ضعیف دیگر سرمایه گذاری کنند .
قرار نیست اگر خودمان نمی توانیم ، دیگران هم نتوانند ، سالهاست هزاران کسب و کار کوچک از هر صنفی در دریایی خونین در داخل کشور مبارزه می کنند و هیچکدام درک و نگرش بزرگ شدن وجود ندارند و یاد نگرفته اند که با جمع شدن و اتصال به یکدیگر تبدیل به یک کسب و کار بزرگ شوند که به جای رقابت با درون و هموطن به رقابت جهانی فکر کنند .

مهران محمدی


یادداشت های مرتبط :