مخالفان تغییر ، بلند نظران و بزرگان !

وقتی به عنوان یک فرد بیرونی داخل مجموعه ای به عنوان مشاور می شوم و برای شروع کار جلساتی با مدیران بالادستی مجموعه ها تشکیل می دهیم ، در ابتدای کار گویی از مریخ برای تصرف زمین آمده ای .
مخالفت ها و بی تفاوتی هایی که بیشتر از موافقت ها هستند رخ می دهد ، اما نکته ای که وجود دارد ، این است که ایشان خیرخواه و حسن نیت نسبت به مجموعه خود دارند و من نیز همینطور ! اما این میان میل به تغییر به شیوه خود دارند .(یعنی با سرعت و کیفیت مد نظر خود نه چیزی که مفید و موثر است)
نمی توان یک انسان را به عنوان انسان بودن اش و ذاتی که تغییر را به یکباره نمی تواند هضم کند مواخذه کرد ، و حسن نیت و خیرخواهی اش را نادیده گرفت .
اما در این وضعیت چه می توان کرد؟ قرار نیست ایشان اعتمادی به فرد بیرونی داشته باشند و قرار هم نیست زمانی طولانی بگذرد تا اعتماد ایجاد شود ، چرا که هزینه بر است
از آموخته های مذاکره ام وام می گیرم که از مشترکات شروع کنیم ، اما نکته همین جاست ، مشترکات من به عنوان مشاور و ایشان به عنوان هیئت مدیره یا مدیران ارشد مشکلات سازمان است .
من این نکته را همیشه با یکی از اصول مدیریت هماهنگ می کنم که مشارکت تعهد و همراهی می اورد .
اینکه ایشان نظر بدهند و تصمیم بگیرند کار ایشان است ، کار مهم این میان گفتن هرآنچه لازم است که بگویید از زبان آنها است . اینکه همکارشان یا خودشان چیزی را بگویند باب طبع آنها است و تعهد و همراهی پشت آن خواهد بود . این هنر من مشاور است که بتوانم نظریات و اهداف را از زبان انها جاری کنم . بعید می دانم ان اعتماد که بالاتر از آن سخن گفتیم با این نگرش تقویت نشود .
سینرژی همراهی و استفاده از منابع موجود همه است . هر انچه دارید را استفاده کنید ، از مخالفت و عدم اعتماد به خودتان تا نگرش و نگاه هر کس به موضوع ، در انتها به آنچه خود دارید روی اورید که بعید می دانم اگر راه را درست رفته باشیم به آن نیاز پیدا کنیم .
مهران محمدی