سرمایه اجتماعی ، منابع اجتماعی ، قدرت اجتماعی !


چند روزی است خبر واکنش مردم ترکیه به بالا رفتن قیمت دلار بر سر زبان ها است و مقایسه هایی که با کشور خود می کنیم و از رسانه های مختلف و با رویکردها و سوگیری های مختلف منتشر می شود .
آنچه در ترکیه اتفاق افتاد و در ایران خیر ، سرمایه گذاری بر مفهومی به نام سرمایه اجتماعی است که حداقل در 10 الی 15 سال گذشته با متحد کردن و احیا کردن ملیت و ... شکل گرفته است . از سریالهای تاریخی تا برندسازی تاریخی همه و همه سعی در تجمیع و منسجم کردن این سرمایه است .
البته نمی توان بخش ناراضی هر جامعه ای را در نظر گرفت ، اما نوع مخالفت ها متفاوت اند و اختلاف نظر هایی در اجرا و روش است نه در بنیاد .
در عصر نوین کسب و کار ، سرمایه اجتماعی و منابع اجتماعی یک کسب و کار (کسب و کار را با معنای عام آن که از حکومت ، فرهنگ و تجارت و ... در نظر بگیرید) فارغ از همه بستر ها و تغییرات ، نیاز به سرمایه اجتماعی و حفظ آن یک ضرورت است .
در تغییرات پارادایم و تلاطم های بازار آنچه در هر برهه ای نیاز است وجود و حضور تقاضا است ، ممکن است این تقاضا تغییر ماهیت ، روش و یا اندازه بدهد اما چیزی که نمی توان نادیده گرفت منشا این تقاضا است ، بله جامعه و اجتماعی که ما روی آن سرمایه گذاری کرده ایم . آنها شاید تقاضا و نیازشان تغییر کرده باشد اما اعتماد و حسن نیت اشان به تامین کننده که ما و کسب و کار ما است از بین نرفته است .
ایجاد سرمایه اجتماعی دو مفهوم را نیاز دارد ، اولی مشارکت است و دومی تعلق است .
مشارکت ، حضور تصمیم و نظر مخاطب و مشتری در سطوح مختلف کسب و کار است ولو به ظاهر ، اینکه او احساس می کند تصمیم ها و نظرات اش ولو به تعدیل اجرا می شود ناخودآگاه حس متعلق بودن را خواهد داشت ، کسب و کار شما را چون بخشی از دارایی خود و خود را بخشی از کسب و کار شما خواهد دید .
شاید قرابت معنایی تعارف قدیمی کاسبان که مغازه متعلق به خودتان است بی معنی نیست .
کسب و کارتان را بر لایه ای از اجتماعی بودن بسازید ، حتی اگر همه کسب و کارتان از بین برود این لایه باقی مانده تا کسب و کاری دیگر بر روی آن بسازید ، این نگرش وقتی اتفاق می افتد که از بیرون و از نگاه مخاطب به خود بنگریم و اجرا کنیم نه از درون به بیرون !
مهران محمدی