روزنامه کسب و کار - گردشگری به روایت تجارت جهانی

مشاهده صفحه روزنامه
بر اساس پیش بینی های سازمان جهانی گردشگری، تعداد گردشگران خارجی تا سال ۲۰۲۰ به بیش از ۶/۱ میلیارد نفر خواهد رسید که از این میزان ۳۷۸ میلیون سفر بین منطقه ای و به سمت مقاصد دوردست انجام خواهد شد. در عین حال حدود ۲/۱ میلیارد سفر در داخل مناطق مشخص شده (اروپا، خاورمیانه و جنوب آسیا، آفریقا، شرق آسیاو اقیانوسیه و آمریکا) صورت خواهد پذیرفت. این سازمان همچنین پیش بینی می کند که تا سال ۲۰۲۰ قاره اروپا با ۷۱۷ میلیون گردشگر، شرق آسیا و اقیانوسیه با ۳۹۷ میلیون و قاره آمریکا با ۲۸۲ میلیون گردشگر به ترتیب بیشترین تعداد گردشگران را به خود اختصاص خواهند داد.
سازمان میراث فرهنگی در سال 94 اعلام کرد که آمار تعداد گردشگران ورودی به کشور حدود یک میلیون و ۱۶۲ هزار نفر بوده است، این آمار تا سال 88 به حدود ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر رسید چیزی معادل دو برابرو این فعالیت تا سال 92 این آمار را به حدود چهار میلیون و ۸۰۰ هزار نفر رسانده است . این میزان رشد بی شک نسبت به رشد جهانی و سهم بازار جهانی و مقایسه منابع و موقعیت های جغرافیایی به نظر بسیار کند و تا حدودی نیز با تاخیر در حال حرکت است . اما به جای شکوه و شکایت چه می توان کرد ؟ از پیش کسوتان این صنعت که چشم پوشی کنیم ، رقبای نوظهوری در سالهای اخیر در منطقه ای که ایران واقع شده است پدید آمده اند . که در کوچکترین اندازه ان و تقریبا از نظر آب و هوا شبیه به ایران ، می توان از گرجستان با بیش از 6 میلیون گردشگر در سال 2016 نام برد . کشوری با مساحت 70 هزار کیلومتری خود و جمعیتی در حدود 7 میلیون . در یک حساب ساده نسبت یک به یک گردشگر به شهروندان ! اما کشورهایی چون گرجستان ، ارمنستان و ... که از نظر سیاسی ، نظامی و حتی تاریخ در مقایسه با ایران چندان قدمتی ندارند ، چگونه به فکر توسعه در صنعت گردشگری افتاده اند و اینگونه تلاش و همت گماشته اند ؟ وقتی صنعت گردشگری به عنوان موفق ترین و با ثبات ترین تجارت تا سال 2020 از طرف مراجع اقتصادی جهانی معرفی می شود و بخشی از این ضمانت به دلیل جهانی انجام شدن آن است ، می تواند به سادگی الگوی سرمایه گذاری برای یک کشور نوپا و بدون منابع خاص باشد .
شاید بتوان به جرات گفت برترین بستر انتخابی صنعت گردشگری ، در بستر تجارت جهانی اجرا شدن آن است . در واقع استفاده از همه ی منابع در همه دنیا ، این صنعت بزرگ آنقدر فضا دارد که همه ی کشور ها درون آن جای گیرند . از خدمات حمل و نقل ، پذیرایی و رخدادها تا آثار تاریخی و جذاب گردشگری ، همه و همه منابعی هستند که کشورها در این صنعت بزرگ با نگرش تجارتی جهانی به اشتراک گذاشته اند ، خطوط هوایی نوپای حوزه خلیج فارس با رقابتی پرشور و تنگاتنگ ، رویدادهای مختلف هنری ، فرهنگی و موزه ها و جاذبه های تفریحی و دیدنی که فقط چند سالی از ساخت آنها گذشته است ، همه نمونه هایی از تلاش برای سهیم شدن در این بازار بزرگ و تشنه هستند که کشورهای مختلف به دنبال آنها هستند .
چه در حوزه شراکت و پیوستن به این موج بزرگ و چه در حوزه جذب سرمایه گذاری ، ایران به سبب وجود آثار مختلف فرهنگی و باستانی و نیز آب و هوای متنوع در هر زمانی از سال ، پتانسیل های ویژه ای دارد به گواهی TripAdvisor که برجسته ترین وب سایت مرجع این صنعت است خانه تاریخی ایرانی و سرای عامری در سال 2018 رتبه های نهم و دهم را دارا می باشند .
به نظر نمی توان با رویه گذشته در این صنعت ، رشد قابل توجهی داشت ، چراکه برای رقابت در همه بخش های صنعت گردشگری نیاز به زمان زیاد ، هزینه و توسعه ساختار این صنعت داریم که عملا با این میزان منابع مالی و توجه در کشور کار سختی به نظر می رسد. بنابراین اگر همگام با توسعه در همه ی بخش ها بتوان سرمایه گذاری های خارجی را نیز در این صنعت جذب کرد ، چرا که سرمایه گذاران هوشمندی وجود دارند که برای بهره بردن از بخش های قوی منابع موجود ما در بخش های ضعیف نیز سرمایه گذاری نمایند . باید قبول کرد که پارادایم درآمد کشور ها تغییر کرده است . فارغ از نگاه عملیاتی به این موضوع ، نیاز به تغییر نگرش نیز داریم ، چراکه حتی در نظر جامعه ما نیز حوزه نفت و انرژی بسیار مهمتر و حیاتی تر از بخش گردشگری ما است .
مهران محمدی