مدیریت واکنش در کسب و کار

1092 کلمه - زمان تقریبی مطالعه 7 دقیقه
همه ما در حوزه کسب و کار و حتی در زندگی روزمره در معرض رویدادها هستیم و در واقع روز ما از همین رویدادها تشکیل شده است و تامل برانگیز تر از آن این است که این رویدادها روابط و رویدادهای روزهای بعدی را ساخته و پرداخته می کنند تقریبا تمامی حوزه های کسب و کار اعم از منابع انسانی ، رفتار با مشتری ، استراتژی های مدیریت و غیره از همین رویداد ها مسیر و طریق می گیرند و حائز اهمیت بودن این بحث به دلیل تغییر در نگرش افراد نسبت به رویدادها مهم است. . اما چگونه می توان این رویدادها را با نتیجه بهتری مدیریت نماییم ؟ بدیهی است که نتایج رویدادها بسیار برای خود ما مهم است . میزان رضایت ما از هر رویدادی تعبیر و تلقی ما از خوب بودن آن رویداد است و می دانیم که رضایت یک عامل درونی و معیار اندازه گیری شخصی دارد . ابتدا ببینیم این رویدادها دارای چه بخش هایی است . یک رویداد فارغ از حوزه کسب و کار و یا شخصی دارای چند بخش است : 1 - دلیل یا علت رویداد : همواره این دلیل یا علت ناشی از برخی عوامل است و گاه برای ما واضح و روشن است و گاه مبهم و پیچیده و گاه به دلیل اگاهی کم توسط ما به دلایلی روشن تلقی می شوند . منشا و منبع دلایل بخشی درونی و بخشی بیرونی است . این تقسیم بندی بستگی به حوزه رویداد ممکن است درون سازمانی ، درون فردی ، یا بروز بیرونی دارد . 2 - خود رویداد و یا نمایش دلیل یا در واقع بروز درکی رویداد است که در واقع مخاطبین رویداد و حتی افراد بیرونی رویداد دید و درک اولیه مشترکی نسبت به رویداد دارد . بدیهی است که رخدادن رویداد تقریبا از حیطه اختیار و کنترل گاه خارج است و قاعدتا از ابتدا و قبل ازشروع می توان برای اجرای آن کمی دخیل بود . 3 - واکنش مخاطبین که من نامش را نتیجه ی نتیجه رویداد می نامم . چرا که این واکنش ها نسبت به احساس و درک مخاطبین رویداد شکل می گیرد که این شکل گیر بنا بر نوع نگرش افراد در اکثر مواقع متفاوت است. حال که دریافتیم یک رویداد از چه بخش هایی شکل می گیرد . به دنبال مدیریت رویداد ها می رویم و تا اینجا همه به این نتیجه رسیده ایم که کنترل بیشتر ما بر روی بخش واکنش است و عملا دو مورد ابتدایی تقریبا از حیطه اختیار ما در زمان رخداد خارج است . به جرات می توانم بگویم شما همراهان عزیز با تجاربی که دارید تا اینجا بخش اعظمی از نکات را در این حوزه خود یافته اید ، زیرا معتقدم که شرح یک مسئله بخشی از حل مسئله است . سعی می کنم برخی نکات را در این حوزه عرض نمایم : سعی نمایید تا انجا که می توانید زمان مناسب واکنش را دریابید و شاید در هر حوزه تسریع و تاخر آن متفاوت باشد ، بطور مثال در واکنش با مشتری ناراضی این واکنش باید سریع اتفاق بیفتد و اما در مباحث قراردادی ها تاخیر بیشتری نیاز است. نکته دیگر این است که با تمرین (امیدوارم تا کنون با عبارت قدمهای کوچک بنده یا همان microaction ها برای این تمرین آشنا شده باشید )سعی نمایید که در هر رویدادی که اتفاق می افتد یک وقفه ذهنی در خود ایجاد نمایید . برای بهتر شدن اینکه در چه رویدادهایی باید این وقفه را بکار برد شاید نکته قابل حس رویدادهای مهم نیاز به مسئله انتخاب و تصمیم است . این وقفه کمک می کند توانایی آنرا داشته باشید که به عنوان یک مخاطب خارج از رویداد به مسئله بنگریدو بدانید که از این وقفه به بعد باید مواردی را بررسی کنید . برای بررسی رویداد بدیهی است که به دلایل رخداد فکر کنید و دوبار انرا بررسی کنید اولین بررسی با رویکرد عوامل درونی خود چه سازمانی و چه فردی صورت می پذیرد تا بتوانید بدانید چه اعمالی از درون مجموعه شما سر می زند که موجب این رخداد می شود . نکته قابل تامل این است که به طور قطع و یقین و هیچگاه یک رخداد بدون عوامل درونی رخ نداده است و بررسی دوم عوامل بیرونی است که شامل مخاطب طرف دوم و دیگر بخش های بیرون از مجموعه شما است تا بدانید که در مواجه با رخدادهای بعدی از این دست روند شکل گیری واکنش چگونه باشد شاید برای مثال واکنش در برابر مشتریان و رفتار با مشتریان موثر و کم هزینه تر باشد . شاید اگر بخواهم خلاصه ترین وجه مطالب بالا را خدمتتان عرض کنم این است که همه ما باید به این نگرش برسیم که در کسب و کار ، همه کم یا بیش تلاش کرده ایم و شکست خورده ایم و بها داده ایم ، باید بدانیم منابعی که صرف کسب وکار می شود اعم از مادی و معنوی ارزشمند تر از این است که بخواهیم با یک واکنش بی پشتوانه بخشی از این منابع را هدر دهیم . پس دوستان عزیز به یاد داشته باشیم واکنش شما در برابر رخدادها یک لحظه تصمیم و یک لحظه شروع دارد که واکنش را می سازد ، پس سعی کنیم با تمرین بر روی وقفه بعد از رخداد ، لحظه تصمیم و لحظه شروع واکنش را با اگاهی بیشتری که از بررسی درونی و بیرونی دلایل بدست امده است شکل دهیم و ساخته و پرداخته کنیم . همه ما در گذشته افرادی را در خیابان دیده ایم که با قفل فرمان از خودروی خود پیاده شده است و باقی واکنش تقریبا بی اختیار و بی کنترل صورت پذیرفته است و مطمئنا واکنشی که بدون کنترل شروع می شود مخاطب واکنش را نیز از کنترل خارج می کند . عزیزان همراه با کنترل واکنش خود چه در مذاکره ، چه در رفتار با افراد داخل سازمان و چه خارج از سازمان مخاطب خود را نیز به کنترل دعوت نمایید . لحظه ای که پشت خودرویی قرار میگیرد که از سرعت شما کمتر می راند و در خودروی خود دنده بعدی را انتخاب می کنید و پدال گاز را فشار می دهید این همان شروع و لحظه تصمیم برای واکنش و شروع واکنش است ، اگر می دانید که در ادامه جاده چه در پیش دارید و آگاهی نسبت به توانایی خود برای کنترل خودرو دارید پس در حال اجرای واکنشی هستید که کنترل شده است . امیدوارم تمامی ما بتوانید رویدادهای کسب و کار خود را بشناسیم و واکنش مناسب و با نتیجه ای که رضایت ما را تامین می کند را اجرا کنیم .
مهران محمدی


یادداشت های مرتبط :