مرا بپذیر ، زندگی اجتماعی انسان !

چقدر در دوران مدرسه سعی کردید در گروههای دوستی باشید یا گروه دوستی خود را بسازید ؟ در محل کار جدید ، دانشگاه ، انجمن ها و ... همه و همه جایگاهها و وضعیت هایی بودند که ما تلاش کردیم در انها خودمان را وفق بدهیم و شبیه آنها بشویم یا نظراتمان را در آن القا کنیم . محبوب باشیم و مطلوب ! میزان و نحوه اجرایش گاه خودآگاه و گاه ناخوداگاه بوده . گاه با شدت و گاه با تامل و ظریف !
وقتی هرم نیازهای انسانی مازلو را بررسی می کنیم ، نیاز اجتماعی یکی از نیازهای میانی است ، در واقع مرز توسعه و رشد انسانی هر فرد تامین این نیاز است .
در واقع فارغ از یک قابلیت انسانی ، یا خصوصیت انسانی روابط اجتماعی یک نیاز انسانی است ، این نیاز تلاش انسان را برای پذیریش یا پذیرفته شدن انسانی دیگر یا توسط انسان (ها) ی دیگر را رقم می زند .
در واقع نداشتن روابط اجتماعی خود یک نقص در جامعه انسانی محسوب می شود .
اما چگونه این نیاز را در کسب و کار استفاده ببریم ، یا به عقیده من چگونه می توانیم ، این نیاز را تامین کنیم ، مگر نه اینکه نیاز در چرخه خواسته و تقاضا بازار توسعه پیدا می کند . در واقع این نیاز و این خصوصیت انسانی هم می تواند بستر کسب و کار باشد و هم می تواند خود کسب و کار باشد .
در تجارت اجتماعی ، ما این نیاز را اندک اندک از چرخه پلتفرم تجارت اجتماعی عبور می دهیم و آنرا از یک سرگرمی و لذت به یک نیاز و سپس به یک کسب و کار و تجارت تبدیل می کنیم .
در غالب پروژه هایی که یا بصورت مدیریت فنی یا مشاوره اجرا حضور داشتم ، وقتی این پلتفرم را چه در حوزه یک کسب و کار و اجرای بیرونی و چه در توسعه درون سازمانی بکار می گیرم ، نقش احساس تعلق یک آیتم مهم و بسیار قدرتمند است .
تجارت اجتماعی فارغ از نام و عنوانی که دارد فقط جنبه بیرونی و ارتباط با مخاطبین و مشتریان کسب و کار ندارد ، بلکه بارها در توسعه درونی سازمان آنرا بکار گرفته ام و حتی در حوزه آموزش آنرا به عنوان یک قابلیت مدیریتی به شکل یک ساختار و یک پلتفرم اجرا کرده ام که تواسسته بهره وری و نیز کاهش هزینه و بهینه سازی منابع را به ارمغان بیاورد .
احساس تعلق در واقع رمز سرمایه اجتماعی یک کسب و کار است ، چه در درون کسب و کار به شکل حمایت درونی منابع انسانی و هم به شکل یک حمایت مشتریان و مخاطبان در جنبه بیرونی کسب و کار خود را نشان می دهد .
انسان نیاز دارد به جایی ، گروهی و حتی عقیده ای دارد که به آن متعلق باشد ، نمی توان از انسانی توقع مهارت منزلت و احترام و نیز شکوفایی و توسعه به عنوان سطوح بالای هرم نیازی انسان داشت ، وقتی این نیاز مهم را در آنها پرورش نداده باشیم .
پذیریش و احساس تعلق بخشی از نیاز اجتماعی است ، که می تواند چند باره و چند باره آنرا تامین کرد و از سویی دیگر در این بستر تامین نیاز تغییر رفتارها و خلق نیازهای دیگر را می توان رقم زد .
تعلق ایجاد کنید ، این احساس در سطح یک غریزه قوی است .
مهران محمدی